Koolhovens Keuze- 26 februari '26

ANGEL HEART (1987, Alan Parker)

Toen Angel Heart uitkwam, had die een grote impact op mij en mijn vriendenkring. Niet lang erna maakte ik mijn eerste stappen op audiovisueel vlak en de film bleek een fenomeen bij mijn generatie- en lotgenoten. Het was pas jaren later dat ik begreep dat de film geflopt was, iets wat ik nooit had meegekregen. Wat waren het toch mooie tijden, toen de inhoud en kwaliteit van films besproken werd en niet of hoe succesvol hij was. Pas als een hele dure film gigantisch flopte (zoals Ishtar of Howard the Duck), las je dat en werd het besproken onder filmliefhebbers. Nu worden de box office cijfers meer besproken dan de films zelf. Ongezond, vind ik.

Angel Heart was een dappere neo-noir die gebaseerd was op de hard-boiled thriller Falling Angel (ook een uitstekende titel, je vraagt je af waarom die veranderd werd) van William Hjortsberg over Harry Angel, de privé-detective. Een van de slimste veranderingen ten opzichte van het boek was de herplaatsing van de tweede helft van het verhaal, van New York City naar New Orleans. Alan Parker vond Manhattan niet alleen een te vaak gebruikte plek (zeker voor detectivefilms), hij vond New Orleans, als bakermat van voodoo, een logische plaats voor de occulte inhoud die steeds meer de overhand krijgt. Het was precies die combinatie van het Chandleresque detectiveverhaal en het bovennatuurlijke dat de Engelse Parker had aangetrokken, maar Hollywood was hem voor geweest. In de loop der jaren gingen de rechten van hand tot hand (waaronder die van Robert Redford), maar van een film kwam het, zoals zo vaak, niet. Tot een producer het boek op het bureau van Alan Parker gooide, die de kans aangreep om er zijn visie op los te laten. Toch was het niet makkelijk de film gefinancierd te krijgen, omdat het verhaal nogal donkere stukken had. Waarschijnlijk had het aantrekken van Robert De Niro wel invloed op die financiering. Parker had hem de hoofdrol aangeboden, maar De Niro speelde liever de mysterieuze opdrachtgever. Voor Harry Angel probeerde men Jack Nicholson te krijgen, maar uiteindelijk werd het Mickey Rourke, voor wie het een van zijn beste performances zou worden. Naast deze twee zwaargewichten was er veel aandacht voor Lisa Bonet, die destijds heel bekend was van de brave familie-sitcom The Cosby Show en haar bijbehorende imago nogal botste met de naaktscènes. 

Angel Heart is een lekkere thriller op het randje van horror, maar met een donkere inhoud en ontknoping, waar het destijds de prijs voor betaalde. Te duister voor het grote publiek, te expliciet voor Hollywood en te eigenzinnig om netjes in een genre te passen. Maar juist die combinatie van hard-boiled detective, religieuze horror en existentiële dreiging maakt de film zo krachtig. Wat mij betreft is dit een van de meest geslaagde neo-noirs en een film die nog steeds onder je huid kruipt. Het noir verhaal is werkelijk prachtig fotografisch vormgegeven en Harlem (ook niet in het boek) en New Orleans zijn een geweldige backdrop voor het mystieke verhaal.

In 1955 krijgt een privédetective de opdracht de vermiste zanger Johnny Favorite op te sporen, die al vermist is sinds 1943. Ofwel:

"Harry Angel has been hired in search for the truth. Pray he doesn't find it."

Geweldige tagline.

Groetjes,                                      

Martin Koolhoven xxx!

Licentie: hier

Trailer: hier